Two Rivers Marathon 2020: een persoonlijke overwinning

Door Jan Klein Poelhuis

De verleiding van de marathon

Binnen twee weken na het officieuze wereldrecord op de marathon van Eliud Kipchoge werd de verleiding afgelopen oktober voor mij toch te groot. Ik moest en zou me weer inschrijven om een nieuwe marathon te lopen. Na Amsterdam in 2014 en Berlijn in 2017 zou dit de Two Rivers Marathon 2020 de derde worden. 

De marathons van Amsterdam als Berlijn zijn ontzettend grote evenementen met tienduizenden deelnemers. Voor de verandering leek het me dit keer tof een kleinere marathon te lopen. Een snelle blik op de kalender van begin 2020 gaf de Two Rivers Marathon in Zaltbommel als optie. Kleinschalig, een mooi parcours en in februari 2020. Dat werd hem!

Als hardloper wordt regelmatig tegen mij gezegd dat hardlopen zo slecht is voor je knieën, botten en gewrichten. In een andere blog zocht ik dit uit. En wat blijkt? Hardlopen is juist goed voor je!

De voorbereiding op de marathon

En zo schreef ik me op 24 oktober 2019 in voor de Two Rivers Marathon op 9 februari 2020. Dat betekende dat ik 3,5 maand de tijd had om weer in vorm te komen. Ik stofte een oud McMillan Running trainingsprogramma af en ging voortvarend aan de slag. De eerste trainingen gingen lekker en al snel voelde ik duidelijke progressie. 

Niet veel later ontdekte ik (opnieuw) dat hardlopen toch een rustigere opbouw vergt dan wielrennen. De spieren kunnen dan wel snel sterker worden, ook de pezen, de gewrichten en het bindweefsel moeten zich aan de belasting aanpassen. En die lichaamsonderdelen hebben helaas nou eenmaal wat meer tijd nodig.

En zo werd de voorbereiding een zoektocht naar de juiste balans en belastbaarheid van het lichaam. Soms een training inkorten, dan weer door de pijntjes heenlopen of juist die ene extra dag rust nemen. Allemaal om die balans maar te behouden. Maar twee dingen hebben me specifiek geholpen fit te blijven in de voorbereiding:

  1. Een hardlooptraining per week inwisselen voor een training op de (indoor) fiets. Fietsen is een stuk minder belastend, verhoogt de doorbloeding en zorgt voor de ontwikkeling van een stukje extra kracht.
  2. Twee keer per week 30-40 minuten yoga doen in de ochtend. Hierdoor bleven mijn spieren en gewrichten soepel. Ook goed voor de flexibiliteit in de heupen en onderrug (tip: Yoga with Adriene is echt fijn!)

En zo werd ik langzaam sterker, lichter en ging het lopen steeds makkelijker. Zelfs de langste duurloop van 36 kilometer ging me goed af. En tijdens de periode waarin mijn vader in het ziekenhuis lag kon ik het lopen gebruiken als uitlaatklep.

Two Rivers Marathon op 9 februari 2020

In de dagen voor dé dag werd al duidelijk dat het geen gewone marathon ging worden. Storm Chiara hield stevig huis en menig evenement werd voortijdig geannuleerd. Uiteindelijk moest ook de dappere organisatie van de Two Rivers Marathon op zondagochtend besluiten dat het doorgaan van de marathon overantwoord was. 

Daar stond ik dan. Net gedoucht, hardloopkleding al aan, bidons gevuld met de supersonische Maurten sportdrank en klaar om te vlammen. Niet alleen voor mezelf, maar ook met mijn vader in gedachten. Ik was net zo teleurgesteld als een klein kind dat niet meer op schoolreisje mocht.

Die middag ben ik na gaan denken over een alternatief. Wat zou een nieuwe marathon zijn die ik de komende tijd zou kunnen lopen? Zelfs marathons in Duitsland passeerden de revue. De enige eis was dat de marathon snel zou komen want ik wilde profiteren van de goede vorm! 

En toen kwam er een mooie e-mail van de organisatie. Lopers die aantoonbaar zelf het parcours van de marathon liepen kregen alsnog hun medaille, biertje en t-shirt. Het was duidelijk: dat ging ik doen! Dan maar gaan wedstrijd, dit belooft misschien nog wel heroïscher te worden!

Two Rivers Marathon
De bewuste e-mail van de organisatie!

Two Rivers Marathon op 14 februari 2020

Op 14 februari moest het dan gaan gebeuren. Die dag zou het droog blijven en hield zelfs de wind zich relatief rustig. Ik werd wakker met een ongelofelijk slap gevoel. Toch heb ik me klaargemaakt om te gaan lopen. Maar al snel merkte ik dat het niets ging worden. Ik berustte in mijn lot en nestelde me op de bank met de film Mannenharten 2 (ja zo erg was het). 

Na 15 minuten in die (slechte) film besloot ik dat het tijd werd voor een schop onder mijn kont. ‘Net dat beetje extra’ zei mijn vader altijd. Schoenen aan, rugzak mee en in de auto naar Zaltbommel. De tijd doet er niet toe: gewoon lekker lopen en die medaille scoren. Ik kan toch moeilijk een blog schrijven over dat de aanhouder wint en zelf opgeven!

En zo stond ik om 09:00 op de Markt in Zaltbommel en om te beginnen aan de mythische afstand. De start was niet top, maar gaandeweg kwam ik er in. In een tempo van 5:30 minuten per kilometer tikten de meters voorbij. Op het halve marathonpunt voelde ik me nog goed en ging ik ongemerkt sneller lopen. En die versnelling hield aan!

De kilometertijden namen af richting 4:30 – 4:40 en de moraal nam toe! Ik zou de marathon in mijn eentje gaan finishen, en in tegenstelling tot eerdere marathons zou deel 2 (veel) sneller zijn dan deel 1. Dat gaf me vleugels en ondanks de tegenwind beukte ik over de dijk. De laatste 200 meter liep maatje Thomas als verassing opeens naast me. En zo bereikte ik opnieuw De Markt!

Ik werd overmeesterd door trots, blijdschap, emotie en opluchting. Bij mijn derde poging had ik het beest dat de marathon heet eindelijk weten te temmen. Ik was niet ten prooi gevallen aan de beroemde ineenstorting vanaf kilometer 35. Ohja, en de uiteindelijk tijd: 3:35:02. Ook nog eens een (officieus) persoonlijk record zonder voluit te gaan.

Two Rivers Marathon
Uiteindelijk dik tevreden met de eindtijd van 3:35:02!

Road to Rotterdam 2020

Ondertussen heb ik me ingeschreven voor de Marathon van Rotterdam op 5 april 2020. Twee dagen na de Two Rivers Marathon voel ik me weer relatief fris dus ik voorzie geen problemen voor Rotterdam. Nu neem ik een dag of 10 rust met weinig sport. Daarna ga ik me richtingen op wat snellere trainingen terwijl het aantal lange duurlopen beperkt blijft. 

Zo hoop ik de huidige conditie op peil te kunnen houden en in Rotterdam nog een stukje van mijn tijd of te knabbelen. In de stad die als geen ander marathon ademt en waar heel iedereen uitloopt voor de marathon. Ik kijk er nu al heel erg naar uit en ben tegelijkertijd heel dankbaar voor de prestatie van vorige week. Lekker nagenieten nu!

De uiteindelijke beloning: de medaille, het biertje en het befaamde t-shirt!

Laat een reactie achter