Moederdag: aan alle lieve moeders

Door Jan Klein Poelhuis

Onvoorwaardelijke liefde

Hoog tijd om alle lieve moeders van Nederland op Moederdag eens in het zonnetje te zetten. En in het bijzonder mijn lieve moeder en trouwste lezer van deze blog! De afgelopen maanden heb ik maar weer eens mogen ervaren hoe fijn het is om in moeilijke tijden de onvoorwaardelijke steun van een moeder te ervaren. 

Gisteren was ik met mijn vriendin Melissa bij goede vrienden van ons die onlangs trotse ouders zijn geworden van een zoon. Geweldig om te zien dat de liefde die zij ervaren voor dit kleine mannetje vanaf het begin zo natuurlijk, onvoorwaardelijk en ongelofelijk intens is.

Toch komt er in het proces van opgroeien een onvermijdelijk moment dat je als kind op eigen benen moet gaan staan. Loskomen van de beschermende vleugels van moeders. Toch heb ik ervaren dat die vleugels altijd op standby blijven staan, ongeacht de leeftijd van het ‘volwassen kind’.

In de afgelopen maanden, die niet altijd even makkelijk waren, stond onze moeder altijd klaar voor Joost en mij. Met een lekkere soepje, een gezonde maaltijd of met een luisterend oor. Alles om de woelige periode die wij doormaken na het overlijden van onze vader maar wat eenvoudiger te maken.

Daar kan ik als zoon alleen maar ongelofelijk dankbaar voor zijn. Deze week dus geen blog over gezondheid, sport of geluk. Nee, deze week een hele dikke dankjewel voor alle lieve moeders die er altijd en onvoorwaardelijk klaarstaan!

P.s. volgende week gaat het over het nieuwste boek van Daniel Amen: “The End of Mental Disease”!

3 Reacties

Adrie Bengevoord 13 mei 2020 - 19:21

Hallo Jan
Ik wil je even laten weten dat jouw moeder niet de enige trouwe fan is, vanaf januari lees ik je blogs ook en ik heb veel respect voor hoe je in het leven staat en er over schrijft. Er is na het overlijden van je vader zoveel op je pad gekomen en er moeten zoveel knopen doorgehakt worden. Jij doet dat met zoveel inzet en oprechte interesse. De laatste blog over het omgaan met keuzestress was voor mij zeer herkenbaar en ga het boek zeker lezen. Ik hoop dat je nog lang blijft schrijven en wens je het allerbeste voor de toekomst.

Reageer
Jan Klein Poelhuis 17 mei 2020 - 15:38

Ha Adrie, wat een super leuk en lief bericht! Heel erg leuk om te lezen, zeker ook omdat je indirect vast weleens over mij hoort. Ik heb zo’n vermoeden dat we elkaar op korte termijn weer eens gaan zien (mocht Corona zich een beetje gedeisd houden). Hartelijke groet, Jan

Reageer
Ivonne 20 mei 2020 - 13:57

Wat een liefdevolle mooie woorden lieve kind. Ik heb geaarzeld of ik hier en public op zal reageren maar ik doe het toch want het is precies zoals je schrijft: Zodra je een kind krijgt wordt er een oneindige en onvoorwaardelijke liefde geboren en sluiten zich de vleugels om het kind. Later moeten die los om het kind vrij te laten vliegen, zijn leven tegemoet. Dan sta je even onhandig met lege veren te klapperen maar weet dat het goed is als je ziet dat het kind zijn weg zoekt en vindt en de tijd aanbreekt dat het jou dingen kan gaan leren, zoals de wijsheid die jij vergaart en deelt op dit blog waar ook ik veel van opsteek.
De laatste maanden is het leven van jou en Joost in woelig water gekomen. Papa werd ziek en ik was getuige van jullie intense betrokkenheid, jullie weken niet van papa’s bed, waakten dagen en nachten lang en moesten hem loslaten.
Een nieuwe periode brak aan en er komt zowel privé als zakelijk veel op jullie af. Samen zetten jij en Joost nu het bedrijf voort. Dat vergt bijstellen, omdenken, koers wijzigen. Jullie doen dat allebei fantastisch en ondersteunen elkaar. Met trots èn respect kijk ik naar de manier waarop mijn kleine kereltjes volwassen mannen geworden zijn die krachtig in het leven staan. Ik hoop hier, inclusief de soepjes, maaltijden en gesprekken, nog jaren getuige van te mogen zijn want dit is Goud!

Reageer

Laat een reactie achter